Bananen zijn het vierde belangrijkste voedselgewas in de tropen waar ze gekweekt worden in 120 landen. Slechts 13% hiervan wordt geëxporteerd. Ze worden vooral door kleine boeren gecultiveerd en in sommige streken wordt ongeveer 0,5kg per dag per persoon geconsumeerd. De kleine boeren kweken een 200 tal verschillende variëteiten in velden van 0,5 tot 2ha.

Door ziekten en ontbossingen verdwijnen heel wat variëteiten. Daarom werd aan de K.U.Leuven een collectie van bananenvariëteiten opgezet in 1984 dat erkend werd in 1994 als werelderfgoed door de Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. In 2008 ondertekende België een zetelakkoord met het internationale onderzoekscentrum Bioversity International waardoor het onderhoud en de werking van die wereldcollectie verzekerd wordt. Deze collectie is erkend als het Internationale Transit Centrum van bananen omdat er dagelijks een 5-7 variëteiten worden verzonden naar talrijke ontwikkelingsorganisaties. Dit centrum steunt activiteiten in 101 landen. Opbrengst verhogingen van meer dan 200% werden al bekomen.

‘s Werelds grootste bananenverzameling bevindt zich dus in het Bioversity International Transit Centre in Leuven, België. Aangelegd in 1985 bevat de verzameling vandaag 1288 verschillende exemplaren en ze groeit nog steeds. Omdat gekweekte bananen geen zaden produceren worden de plantjes bewaard in proefbuisjes. Om hun groei te vertragen krijgen ze een speciaal ‘dieet’ en worden ze bewaard bij lage temperaturen, beschermd tegen licht. Van elke bananensoort worden 20 plantjes bewaard. Die plantjes worden regelmatig uit hun ‘winterslaap’ gehaald om nieuwe bananenplanten te produceren met behulp van weefselcultuur. Elk plantje is gemerkt met een streepjescode zoals er ook wel in supermarkten gebruikt worden. Met een handscanner wordt de streepjescode gelezen en de daarin opgeslagen informatie over het plantje doorgestuurd naar een centrale computer.